ကိုရီးယား ထမင္းလိပ္ (김밥)

ဒီမွာေတာ့ ကိုရီးယားလို ထမင္းလိပ္ကို ကင္မ္ဘတ္ပ္  လို႕ ေခၚၾကပါတယ္။ (ကင္မ္ = ေရညွိ၊ ဘတ္ပ္ = ထမင္း)  ဂ်ပန္ထမင္းလိပ္က်ေတာ့ ဆူရွီေပါ့။ ဂ်ပန္လို မသိေတာ့၊ မေျပာျပတတ္ဘူး။ ဟီးဟီး
 ကိုရီးယားလိုလည္း ႂကြားေျပာရရင္ ေသစာရွင္စာပဲ တတ္တာပါ။

ဒီေန႕ေတာ့ ဂ်ာနယ္ေတြ မိတူၲ သြားကူးရင္း၊  တခါမွမဝင္ဖူးတဲ့ ေတာ့ပူကီ အဓိကေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးဆီ ေျခဦးလွည့္မိပါတယ္။

အထဲေရာက္ေတာ့ ဘာစိတ္ကူးေပါက္သြားလည္း မသိ။ ေတာ့ပူကီမစားေတာ့ပဲ ကင္မ္ဘတ္ပ္ မွာလိုက္ေရာ။

အခ်ဥ္ကို ဒီလိုဘူးေလးနဲ႕ လာခ်ထားပါတယ္။ အရသာက မက္မန္းေပါင္းလိုပဲ။ အစ္မတစ္ေယာက္ ျမန္မာျပည္လြမ္းလို႕ဆိုျပီး အဲဒီ အခ်ဥ္ေတြကို ဒီတိုင္းထိုင္စားတာ။ 

ကင္မ္ဘတ္ပ္ကို ငါးအသားျပား ဟင္းခ်ိဳနဲ႕ အတူလာခ်ပါတယ္။  ဒါနဲ႕ သိသေလာက္ လွ်ာရွည္ရရင္ ကိုရီးယားနဲ႕ တရုတ္နဲ႕ စားေသာက္ရင္ အသုံးျပဳတဲ့ တူ (chopstick) အရြယ္ခ်င္း မတူၾကဘူးရွင့္။ တရုတ္တူက ပိုရွည္တယ္။ ေနာက္ျပီး ကိုရီးယားက ထမင္းကို ဇြန္းနဲ႕ပဲစားတယ္။ တူမသုံးဘူး။   

 အထဲမွာ ၾကက္ဥေခ်ာင္း၊ ဂဏန္းသား၊ တူးနား မ႐ိုးေန့စ္၊ ၾကက္ဥေခါက္ေၾကာ္၊ ကင္မ္ခ်ီႏွစ္မ်ိဳး (ခုန အဝါေရာင္ေလးနဲ႕ အညိဳေရာင္ အတုံးရွည္ေလးေတြ တုံးထားတာရယ္)၊ မုန္လာဥနီ၊ အနံ႕ျပင္းျပင္းနဲ႕ ကင္နီဆိုတဲ့ အရြက္တမ်ိဳးရယ္ပါပါတယ္။  

စားျပီးေသာက္ျပီး ျပန္ထြက္မယ္ဆိုေတာ့ ႏွင္းေတြက်လာပါေလေရာ။ ေပ်ာ္တယ္ေဟ့၊ ေပ်ာ္တယ္ေဟ့၊ ႏွင္းက်တိုင္းေပ်ာ္တယ္။ အျပန္လမ္းမွာ ကိုယ့္ပံုကိုယ္  ႏွင္းထဲမွာ မ်က္စိေနာက္ေလာက္ေအာင္ ပဲေပးျပီး ႐ိုက္ေနတာ။

ဒါနဲ႕ ျမတ္ၾကည္ facebook ကို ဒီကေန႕က စလို႕ခဏ သံေယာဇဥ္ျဖတ္ထားပါမယ္။ စာလုပ္လိုက္၊ ဖဘ သုံးလိုက္ျဖစ္ေနလို႕ ခရီးမတြင္ဘူး။ စာေမးပြဲျပီးမွ ျပန္သုံးမယ္လို႕..

Aab ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ႏွမေတြ ကို အစဥ္အျမဲသတိရလ်က္-